Reisverslag van Polen �98,
Zoals elk jaar was er in de werkweek ook weer een groep die naar Polen ging. Ze vroegen mij om er een stukje over te schrijven, dus ga er maar even voor zitten: Het begon op zondag nacht om 12:00 uur. Iedereen kwam met volle tassen naar de Dieselbaan om van daar af met de bus verder te reizen naar Polen.
De reis was erg lang (� 18 uur, mede dankzij het douanepersoneel bij de Poolse grens) maar ondanks dat sloegen we ons er wel doorheen dankzij het vrolijke gezang van een klein deel van de leerlingen (ze hadden er zin in). Toen we eindelijk in Rybnik aangekomen waren (ondertussen was het maandag avond) kregen we een kamer toegewezen in Hotel Olympia (Een hotel waar Poolse deelnemers aan de Olympische Spelen ook wel eens zaten).
De volgende ochtend gingen we sporten met leerlingen van een lokale school. We konden kiezen tussen basketbal, volleybal of voetbal. Ik koos voor het laatste. Deze wedstrijd verliep echter niet zo prettig voor een jongen van onze groep want hij brak z'n been waardoor zijn werkweek jammer genoeg na ��n dag al af liep. (Als je dit toevallig leest: beterschap!)
s Middags gingen we het centrum van Rybnik verkennen en toevallig genoeg kwamen we elkaar in de Mac Donald's weer tegen.
s Avonds hadden we nog een disco met de Poolse Scholieren.
De dag daarna (woensdag ondertussen) gingen we naar Auschwitz. Daar zijn we een hele middag geweest. Het was erg indrukwekkend, en het is wel goed om eens stil te staan bij zulke ingrijpende gebeurtenissen uit de geschiedenis.
s Avonds kwamen we in ons nieuwe hotel in Krakau aan.
Donderdag middag gingen we een zoutmijn in die 60 tot 100 meter onder de grond liep. De mijnwerkers hadden in de loop der jaren allerlei kapelletjes, beelden en zelfs een hele zaal uitgehakt. Aan het eind van deze tocht gingen we met een mijnwerkerslift weer omhoog (leuke attractie voor de Efteling). �s Avonds had iedereen zijn nette kleren aangetrokken omdat we in een Joods restaurant gingen eten. Dat was best gezellig, mede dankzij een groep muziekanten die onder het eten allerlei Joodse �meezingliedjes� speelden. Daarna gingen we, zoals bijna elke avond, naar de caf�s op het grote plein in het centrum van Krakau.
Vrijdag ochtend hadden we de opdracht om in een bepaalde wijk in Krakau allerlei opdrachten uit te voeren, maar natuurlijk moest het toevallig d�e ochtend regenen. Gewapend met een wegwerpcamera van de HEMA maakten wij de wijk onveilig, door foto's te maken van ons met nietsvermoedende burgers, en die burgers dan ook nog te vragen wat ze van de Euro vonden. Toch was het erg leuk en hebben we er veel humoristische foto's aan over gehouden.
s Middags konden we nog even snel de stad in om wat inkopen te doen voor de terugreis en �s avonds zaten we al weer in de bus op weg naar huis.
Het was een vermoeiende maar onvergetelijke reis die ik iedereen die nog op werkweek moet zeker kan aanraden.