Al van kinds af aan was ik gek op beren. Een beer kon je knuffelen, hij troostte je als je verdrietig was. Mijn eerste beer heeft heel wat kindertraantjes opgevangen en kapotte knieën verzacht. Nu ben ik ruim in de dertig en ik hou nog steeds van beren. Ik bekijk ze nu natuurlijk wel anders, maar ze hebben nog steeds dat zachte, knuffelbare en altijd een "ik begrijp jou" uitdrukking op hun gezicht. In 1992 begon ik met het zelf maken van teddy beren. Mijn eerste beren werden allemaal helemaal met de hand, steekje voor steekje, genaaid. Maar ik kwam er al gauw achter dat dit te veel tijd in beslag nam. Ik kocht mijn eerste naaimachine. Het vullen en het maken van de uitdrukking in de gezichten is het meest belangrijkste onderdeel van het beren maken. Al mijn beren zijn gemaakt van eerste klas mohair of de fijnste alpaca.
|
 |
 |
 |
 |
 |
 |
Je bent de
bezoeker op deze pagina sinds 6 Oktober 1997
Laatst bijgewerkt op 22 oktober 1999